آلفاباکس


.


چه قدر نمی شود که تو باشی
که پنجره لبریز بوی خاک باران خورده باشد
که سکوت باشد
که رضایت میان تن و روان
بی خیال پرسه زند
و معجزه ی قهوه و سیگار ما را رستگار کند...
آن سوی پنجره هر شب
تاریکی بر کوه ها و درختان و خانه ها فرو می ریزد
و این سو،
اندوه تمام مرا می بلعد...


منبع این نوشته : منبع